Οι νέες τάσεις στην τεχνολογία προκαλούν πάντα ένα ορισμένο επίπεδο σκεπτικισμού, καθώς οι πρώτοι «ευαγγελιστές» δίνουν τεράστιες υποσχέσεις, οι εταιρείες εκδίδουν δελτία τύπου και οι εκδότες δημιουργούν εντυπώσεις με πρωτοσέλιδα. Αλλά, αντί να απορρίπτουμε αυτές τις τεχνολογίες, αξίζει να εξετάσουμε τις βασικές αρχές που ισχύουν. Άλλωστε, η «φούσκα» των dot-com τελικά απέδωσε τις πιο εξέχουσες εταιρείες του σήμερα!
Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στο Web3, ή Web 3.0, και τι σημαίνει για το μέλλον του διαδικτύου.
Το Web3 αντιπροσωπεύει την τρίτη σημαντική αλλαγή στη θεμελιώδη δομή του διαδικτύου, ανοίγοντας την πόρτα σε νέες και συναρπαστικές δυνατότητες.
Μια Σύντομη Ιστορία
Το διαδίκτυο χρονολογείται από τον Οκτώβριο του 1969, όταν το ARPAnet παρείχε την πρώτη επικοινωνία από κόμβο σε κόμβο μεταξύ δύο υπολογιστών. Στη συνέχεια, τη δεκαετία του 1980, οι ερευνητές κατασκεύασαν το TCP/IP, επιτρέποντας σε διαφορετικούς υπολογιστές σε διαφορετικά δίκτυα να επικοινωνούν. Τέλος, το 1993, ο Tim Berners-Lee κυκλοφόρησε το πρώτο πρόγραμμα περιήγησης ιστού στο κοινό.
Από την έναρξή του, το διαδίκτυο έχει εξελιχθεί σε τρεις διακριτές φάσεις:
- web 1.0 – Το διαδίκτυο αποτελούνταν από στατικές ιστοσελίδες που κατασκευάστηκαν από εταιρείες ή άτομα εξοικειωμένα με την HTML και με τα μέσα ενοικίασης ή αγοράς διακομιστών για τη φιλοξενία των αρχείων.
- web 2.0 – Εμφανίστηκαν πλατφόρμες ιστολογίου και κοινωνικής δικτύωσης όπου οι χρήστες μπορούσαν να δημιουργήσουν το δικό τους περιεχόμενο. Επιπλέον, η άνοδος της ασύγχρονης JavaScript κατέστησε δυνατή τη δημιουργία δυναμικού περιεχομένου που ανταποκρίνεται στις εντολές των χρηστών.
- web 3.0 – Η επόμενη εξέλιξη του διαδικτύου θα επικεντρωθεί στην αποκέντρωση και τον εκδημοκρατισμό, στην σημασιολογική οργάνωση των πληροφοριών και στη διευκόλυνση τεχνολογιών επόμενης γενιάς όπως η εικονική πραγματικότητα και η τεχνητή νοημοσύνη.
Φυσικά, η πρόοδος δεν εντάσσεται ποτέ ξεκάθαρα σε κατηγορίες. Για παράδειγμα, η Geocities και άλλοι προσωπικοί πάροχοι φιλοξενίας ιστοσελίδων ενεργοποίησαν δυνατότητες παρόμοιες με το Web 2.0, όπως η δημιουργία ιστολογίου, κατά την περίοδο του Web 1.0. Και το Web 3.0 βρίσκεται ακόμα στον ορίζοντα, πράγμα που σημαίνει ότι πολλές από τις λεπτομέρειες παραμένουν απροσδιόριστες ή προς συζήτηση, αν και υπάρχουν αρκετές βασικές αρχές.
Βασικές Αρχές του Web3
Το Web3 Foundation, μια ομάδα που χρηματοδοτεί την έρευνα και την ανάπτυξη του Web3, περιγράφει τρεις βασικές αρχές που έχουν ορίσει την επανάσταση. Αυτές οι αρχές θα αποτελέσουν τη βάση για όλες τις υποδομές Web3 και τελικά θα καθοδηγήσουν την ανάπτυξη εφαρμογών Web3 και περιπτώσεων χρήσης τα επόμενα χρόνια.
#1. Οι χρήστες κατέχουν τα δεδομένα τους.
Οι πολυεθνικές εταιρείες έχουν δημιουργήσει επιχειρήσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων συλλέγοντας δεδομένα χρηστών. Για παράδειγμα, το Facebook διατηρεί έναν περιφραγμένο κήπο που εξασφαλίζει αποκλειστική πρόσβαση σε petabytes πολύτιμων δεδομένων. Η εταιρεία χρησιμοποιεί αυτά τα σημεία δεδομένων για να επιτρέπει την προβολή διαφημίσεων υψηλής στόχευσης, δημιουργώντας έσοδα δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο.
Χρησιμοποιώντας το blockchain, οι χρήστες μπορούν να αποθηκεύουν κρυπτογραφημένα δεδομένα σε χιλιάδες διακομιστές. Ως αποτέλεσμα, τα δεδομένα είναι πάντα προσβάσιμα (π.χ., δεν βρίσκονται σε κεντρικό διακομιστή που ελέγχεται από μια μεγάλη εταιρεία) και οι χρήστες μπορούν να επιλέξουν πότε θα τα μοιραστούν με άλλους. Αυτές οι αλλαγές θα μπορούσαν τελικά να μετατοπίσουν τον έλεγχο των δεδομένων από τις μεγάλες εταιρείες πίσω στα άτομα.
Αυτές οι δυναμικές ισχύουν για όλα τα είδη δεδομένων. Για παράδειγμα, το Unstoppable Domains επιτρέπει σε οποιονδήποτε εγγραφή τομέων ως μη ανταλλάξιμα tokens χωρίς τέλη ανανέωσης, τέλη κοπής ή τέλη αερίου. Με άλλα λόγια, τα domains ανήκουν σε ιδιώτες και δεν ενοικιάζονται με συνδρομή από έναν καταχωρητή, όπως συμβαίνει στον κόσμο του Web2.
#2. Οι συναλλαγές είναι ασφαλείς
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πέσει θύματα παραβίασης δεδομένων. Για παράδειγμα, τον Ιούνιο του 2021, το LinkedIn υπέστη παραβίαση δεδομένων που έθεσε σε κίνδυνο 700 εκατομμύρια λογαριασμούς. Το Web 2.0 περιλαμβάνει την εμπιστοσύνη σε ένα δίκτυο μεσαζόντων για την προστασία των πληροφοριών των χρηστών—ένα δίκτυο που γίνεται ολοένα και πιο αναξιόπιστο και μη υπεύθυνο για τις πράξεις τους.
Blockchains να κάνουν τις συναλλαγές πιο ασφαλείς αφαιρώντας τους μεσάζοντες. Για παράδειγμα, τα άτομα εισάγουν ένα ποσό πληρωμής και το δημόσιο κλειδί του πωλητή μέσω ενός πορτοφόλι αντί να εισάγει μια πιστωτική κάρτα. Με αυτόν τον τρόπο, ο πωλητής δεν απαιτεί ποτέ αριθμό πιστωτικής κάρτας ή άλλα προσωπικά στοιχεία που θα μπορούσαν να κλέψουν οι χάκερ σε περίπτωση παραβίασης δεδομένων.
Οι αποδείξεις μηδενικής γνώσης (ZKPs) θα μπορούσαν επίσης να επιτρέπουν στα άτομα να αποδείξουν ότι πληρούν τις απαιτήσεις χωρίς να παρέχουν ευαίσθητες πληροφορίες. Για παράδειγμα, φανταστείτε μια τράπεζα να επιβεβαιώνει το ετήσιο εισόδημα ενός πελάτη και να το αποθηκεύει σε ένα δημόσιο blockchain. Στη συνέχεια, εάν ο πελάτης θέλει να αγοράσει ένα αυτοκίνητο, ένας πωλητής θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το δημόσιο κλειδί ενός πελάτη για να επιβεβαιώσει ότι πληροί μια ελάχιστη απαίτηση.
#3. Τα δίκτυα είναι αποκεντρωμένα
Το αρχικό Web 1.0 ήταν ένα εξαιρετικά αποκεντρωμένο δίκτυο υπολογιστών που μοιράζονταν πληροφορίες. Ωστόσο, με την άνοδο του Web 2.0, μια χούφτα μεγάλων εταιρειών άρχισαν να συγκεντρώνουν και να δημιουργούν έσοδα από αυτά τα δεδομένα. Το Web 3.0 στοχεύει στην αποκέντρωση αυτών των δικτύων και στην επιστροφή της εξουσίας στα άτομα, ανοίγοντας παράλληλα την πόρτα σε ένα πολύ πιο συναρπαστικό διαδίκτυο.
Πολλά έργα στοχεύουν στην εγκαινίαση μιας νέας αποκεντρωμένης εποχής. Για παράδειγμα, το IPFS είναι ένα πρωτόκολλο υπερμέσων peer-to-peer που εξαλείφει την ανάγκη για παρόχους backbone, διατηρεί το περιεχόμενο για πάντα και βελτιώνει σημαντικά το εύρος ζώνης. Στην ουσία, η τεχνολογία διασπά τους ιστότοπους σε μικρά κομμάτια, τους κρυπτογραφεί και τους αποθηκεύει σε ολόκληρο το δίκτυο.
Web2 έναντι Web3
Οι μεγάλες εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες με αντάλλαγμα προσωπικά δεδομένα κυριαρχούν στο σημερινό διαδίκτυο —ή Web2. Το Web3 υπόσχεται να αξιοποιήσει αποκεντρωμένες εφαρμογές στο blockchain για να παρέχει υπηρεσίες χωρίς να δημιουργεί έσοδα από τα δεδομένα των χρηστών μέσα σε περιφραγμένους κήπους.
Μερικά παραδείγματα Web2 έναντι Web3 περιλαμβάνουν:
- Οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης Web2 συχνά λογοκρίνουν τους χρήστες και συλλέγουν δεδομένα για στοχευμένες διαφημίσεις. Οι αποκεντρωμένες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης Web3 δεν θα είναι λογοκρισμένες και οι χρήστες θα ελέγχουν τα δικά τους δεδομένα.
- Οι υπηρεσίες πληρωμών Web2 δεν επιτρέπουν όλους τους τύπους εμπόρων και απαιτούν από τους εμπόρους να συλλέγουν πολλά δεδομένα χρηστών. Οι υπηρεσίες πληρωμών Web3 δεν απαιτούν προσωπικά δεδομένα και είναι ανοιχτές σε όλους.
- Οι διακομιστές Web2 παρουσιάζουν συχνά διακοπές λειτουργίας και επηρεάζουν τους χρήστες. Οι αποκεντρωμένοι διακομιστές Web3 δεν παρουσιάζουν διακοπές λειτουργίας, καθώς τα αρχεία φιλοξενούνται σε χιλιάδες υπολογιστές.
Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένα εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσει το Web3 πριν γίνει ευρέως διαδεδομένο. Για παράδειγμα, οι συναλλαγές Web3 τείνουν να είναι πιο αργές επειδή είναι αποκεντρωμένες και πρέπει να διαδίδονται σε όλο το δίκτυο. Τα καλά νέα είναι ότι πολλοί οργανισμοί Web3 εργάζονται για την υπέρβαση αυτών των προκλήσεων, ώστε να προσφέρουν τα πολλά οφέλη.
Ποιο είναι το μέλλον;
Οι τεχνολογίες Web3 υπόσχονται να ξεκλειδώσουν μια νέα εποχή δυνατοτήτων για τους τελικούς χρήστες. Για παράδειγμα, το μετασύμπαν θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν για επαγγελματικούς λόγους ή για αναψυχή. Χρησιμοποιώντας NFTs, το Decentraland και άλλες πλατφόρμες μετασύμπαν έχουν ήδη δημιουργήσει σημαντικές κοινότητες. Στο μέλλον, ένα αποκεντρωμένο διαδίκτυο θα μπορούσε να επιτρέψει τη συνεργασία μεταξύ μετασύμπαντων.
Τα προγράμματα περιήγησης ιστού, όπως το Brave, δίνουν επίσης στους χρήστες τον έλεγχο των δεδομένων και της προσοχής τους. Αντί να εμφανίζει διαφημίσεις σε ιστότοπους, το Brave προσφέρει διαφημίσεις στους χρήστες μέσω του προγράμματος περιήγησης και δημιουργεί κρυπτονομίσματα που οι χρήστες μπορούν είτε να διατηρούν στα δικά τους πορτοφόλια κρυπτονομισμάτων είτε να τα διανέμουν σε ιστότοπους με βάση την πραγματική τους χρήση (π.χ., όσοι διαβάζουν περισσότερο, δωρίζουν περισσότερα κρυπτονομίσματα).
Φυσικά, θα υπάρξουν και προκλήσεις. Η IRS αντιμετωπίζει κρυπτονομίσματα ως ιδιοκτησία, που σημαίνει ότι υπόκεινται σε φόρους κεφαλαιακών κερδών. Έτσι, εάν δημιουργήσετε ένα αντικείμενο εντός παιχνιδιού ως NFT και το πουλήσετε, ενδέχεται να είστε υπεύθυνοι για φόρους επί τυχόν κερδών—ακόμα κι αν δεν τα μετατρέψετε ποτέ σε δολάρια. Τα καλά νέα είναι ότι εργαλεία όπως το ZenLedger διευκολύνουν την παρακολούθηση και την πληρωμή αυτών των φόρων.
Η κατώτατη γραμμή
Το Web3 θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει σημαντικά το διαδίκτυο την επόμενη δεκαετία, ανοίγοντας την πόρτα σε νέες και συναρπαστικές δυνατότητες. Φυσικά, η μετάβαση σε ένα ασφαλές και αποκεντρωμένο διαδίκτυο δεν θα πραγματοποιηθεί από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά οι καταναλωτές και οι επενδυτές θα πρέπει να παρακολουθούν αυτές τις τάσεις.
Αν ασχολείστε με κρυπτονομίσματα, Ζεν Λέτζερ μπορεί να σας βοηθήσει να συγκεντρώσετε συναλλαγές σε πορτοφόλια και ανταλλακτήρια, να υπολογίσετε τα κεφαλαιακά σας κέρδη ή ζημίες και να συμπληρώσετε με ακρίβεια τους φόρους σας.
