Voorraad is een cruciaal onderdeel van de activa van een bedrijf. Voor de meeste bedrijven vertegenwoordigt het niet alleen het grootste deel van de totale activa, maar kan de voorraad ook van invloed zijn op de steun van investeerders en de belastingheffing. Daarom is het belangrijk voor organisaties om te begrijpen hoe ze de voorraad het beste kunnen verantwoorden. FIFO en LIFO worden al lange tijd beschouwd als de beste boekhoudmethoden voor de voorraad en de totale kosten van verkochte goederen (COGS).
In deze blog bespreken we alles wat je moet weten over FIFO versus LIFO, zodat je beter begrijpt welke van deze twee methoden het meest geschikt is voor jouw bedrijfsboekhouding.
Houd er rekening mee dat we voortaan de term 'voorraad' definiëren als de hoeveelheid geproduceerde of ingekochte goederen die door een bedrijf verkocht moeten worden.
FIFO versus LIFO: Wat zijn de verschillen?
De FIFO- en LIFO-boekhoudmethoden zijn in principe eenvoudig te begrijpen, maar worden in de praktijk ingewikkelder.
Laten we beginnen met een paar korte definities: FIFO, wat staat voor "First In, First Out", gaat ervan uit dat de oudste producten van een bedrijf als eerste worden verkocht. LIFO, wat staat voor "Last In, First Out", gaat ervan uit dat de nieuwste producten van een bedrijf als eerste worden verkocht.
FIFO en LIFO zijn slechts aannames — geen van beide methoden hoeft de verkochte voorraad te weerspiegelen, alleen de totale voorraad. Een bedrijf dat de FIFO-methode gebruikt, zou dus in werkelijkheid de meest recente voorraad eerst kunnen verkopen, en een bedrijf dat de LIFO-methode gebruikt, zou de oudere voorraad eerst kunnen verkopen. Maar voor de berekening van de kostprijs van de verkochte goederen (COGS) moeten we ervan uitgaan dat de voorraad in de respectievelijke volgorde wordt verkocht.
Tot nu toe vrij eenvoudig! Maar de methode die een bedrijf kiest, heeft een grote invloed op de winst, wat op zijn beurt weer invloed heeft op de totale belasting. Daarom zijn er een paar dingen om eerst te overwegen:
FIFO versus LIFO: Belastingen en boekhouding: welke methode is beter?
In de meeste gevallen is FIFO de meest realistische van de twee methoden. De basisprincipes van productie gaan ervan uit dat oudere voorraad eerst wordt opgebruikt voordat nieuwe voorraad wordt gebruikt. De meeste bedrijven zullen proberen oudere voorraad eerst af te zetten om te voorkomen dat deze ongebruikt in de voorraad blijft liggen.
In tijden van stijgende kosten en inflatie kan LIFO-boekhouding echter voordeliger zijn voor bedrijven dan FIFO-boekhouding. Bij gebruik van LIFO tijdens een periode van inflatie rapporteren bedrijven een lagere winst op basis van de kostprijs van de verkochte goederen, wat hen belasting kan besparen en tegelijkertijd hun omzetcijfers beter kan afstemmen op de meest recente productkosten.
Hoe bereken je de kostprijs van verkochte goederen met behulp van FIFO en LIFO?
Ongeacht de gebruikte methode, moet uw berekening rekening houden met eventuele schommelingen in de prijzen die voor de voorraad zijn betaald. Deze berekening mag bovendien alleen betrekking hebben op verkochte producten; onverkochte voorraad mag niet worden meegenomen in de kostprijsberekening.
Om de kostprijs van de verkochte goederen (COGS) te berekenen met de FIFO-methode, vermenigvuldigt u de kostprijs van uw oudste voorraad met de hoeveelheid verkochte voorraad.
Om de kostprijs van verkochte goederen (COGS) te berekenen met de LIFO-methode, vermenigvuldigt u de kostprijs van uw meest recente voorraad met de hoeveelheid verkochte voorraad.
FIFO en LIFO begrijpen aan de hand van voorbeelden
Stel je voor dat je een bedrijf in papierproducten hebt. Op maandag ontvang je een zending van 200 notitieboekjes, allemaal geprijsd op 1 dollar per stuk. Op dinsdag ontvang je een zending van 200 notitieboekjes, geprijsd op 2 dollar per stuk. Als je op woensdag 200 notitieboekjes verkoopt en de FIFO-methode gebruikt om de kosten te berekenen, bedragen de kosten van de verkochte goederen 200 dollar (1 dollar x 200). De notitieboekjes van 2 dollar die overblijven, worden gebruikt om de totale waarde van de voorraad aan het einde van de boekhoudperiode te berekenen.
Als je echter de LIFO-methode zou gebruiken om de kostprijs van de verkochte goederen te berekenen, zou het totaal 400 dollar bedragen (2 dollar x 200). De resterende notitieboekjes van 1 dollar zouden worden gebruikt om de waarde van de voorraad aan het einde van de periode te berekenen.
In veel gevallen geeft de LIFO-methode geen realistische inschatting van de waarde van de voorraad, omdat oudere voorraden vaak als verouderd of minder waardevol worden beschouwd. De methode is ook niet realistisch voor de meeste bedrijven, aangezien verkopers van bederfelijke goederen hun oudste voorraad niet lang in de schappen laten liggen – die voorraad zou idealiter eerst verkocht worden.
Zowel FIFO als LIFO zijn nodig voor de waardering van voorraadkosten vanwege inflatie. Zonder inflatie zouden alle voorraadproductiekosten stabiel blijven, waardoor beide waarderingsmethoden dezelfde resultaten zouden opleveren. Omdat prijzen in de loop der tijd stijgen, kan de keuze voor een bepaalde boekhoudmethode de voorraadwaardering en de winstgevendheid over een bepaalde periode beïnvloeden. De keuze voor FIFO of LIFO kan, afhankelijk van de actuele inflatie, fiscale gevolgen hebben.
Het mondiale perspectief: FIFO versus LIFO
Het is belangrijk om te weten dat LIFO en FIFO-boekhouding buiten de Verenigde Staten niet gelijkwaardig worden behandeld. LIFO is alleen toegestaan binnen de Verenigde Staten, dus de meeste bedrijven die LIFO gebruiken voor hun Amerikaanse activiteiten, zullen overschakelen naar FIFO voor de boekhouding van hun internationale activiteiten.
Voordelen en nadelen; FIFO versus LIFO
FIFO
FIFO levert doorgaans nauwkeurigere resultaten op. Dit komt doordat de berekening van de aandelenwinst eenvoudig is, waardoor het bijwerken van uw financiële administratie gemakkelijk verloopt en u tijd en geld bespaart.
Bovendien voorkomt het dat verouderde goederen opnieuw geteld worden of te lang ongebruikt blijven liggen, wat leidt tot inkomstenverlies en verspilling van grondstoffen.
Bij de FIFO-methode wordt rekening gehouden met inflatie. De reden hiervoor is dat je goederen koopt naarmate de economie zich ontwikkelt.
De FIFO-methode kent echter ook een aantal nadelen. Een daarvan is dat het toepassen van deze strategie om de winst te verhogen ook hogere belastingkosten met zich meebrengt.
Bovendien kunnen er administratieve fouten optreden, omdat er een grote hoeveelheid gegevens nodig is om de kosten van artikelen te berekenen. FIFIO kan de winstresultaten verkeerd berekenen bij het afstemmen van de begin- en eindvoorraden als gevolg van schommelingen in de economische cyclus.
LIFO
LIFO is voordelig voor particulieren die hun belastingverplichtingen willen minimaliseren. Detailhandelsbedrijven die trends en snel wisselende, populaire producten willen volgen, kunnen er baat bij hebben. Ook supermarkten die de wisselende kosten van voedsel willen beheersen, kunnen er baat bij hebben.
Deze aanpak heeft echter ook nadelen. Een daarvan is dat, zelfs als u minder belasting betaalt, u nog steeds een lagere winst moet aangeven. Het bijhouden van de waarde van uw goederen en alle tussenliggende lagen kan lastig zijn vanwege prijsschommelingen, waardoor het moeilijk wordt om de juiste belastingen en winsten te berekenen.
ZenLedger berekent eenvoudig uw cryptobelasting en vindt ook mogelijkheden om geld te besparen en slimmer te handelen. Ga nu gratis aan de slag of lees meer over onze Belastingadviseur heeft plannen opgesteld!
